آيا خدا را ديده‌اى ؟ ( حديث 192 ) و قد سأله ذعلب اليمانى فقال : هل رأيت ربّك يا امير المؤمنين ؟ فقال عليه السّلام : أ فأعبد ما لا أرى ؟ فقال : و كيف تراه ؟ قال عليه السّلام : لا تدركه العيون بمشاهدة العيان ، و لكن تدركه القلوب بحقايق الايمان ، قريب من الاشياء غير ملابس ، بعيد منها غير مباين ، متكلّم لا برويّة ، مريد لا بهمّة ، صانع لا بجارحة ، لطيف لا يوصف بالخفاء كبير لا يوصف بالجفاء بصير لا يوصف بالحاسّة ، رحيم لا يوصف بالرّقّة ، تعنو الوجوه لعظمته ، و تجب القلوب من مخافته . على ( ع ) ترجمه : در وقتى كه ذعلب يمنى از آن بزرگوار پرسيد : يا امير المؤمنين آيا پروردگار خود را ديده‌اى ؟ امام عليه السلام فرمود : آيا چيزى را كه نمى بينم پرستش نمايم ؟ ! پس گفت چگونه او را مىبينى ؟ امام عليه السلام فرمود : چشمها او را آشكار درك نمىكند ، لكن دلها بوسيلهء حقايق ايمان او را درك مىنمايد ، بهر چيز نزديك است ولى چسبيده نيست ، و از هر چيز دور است ولى جدا نيست گويا است بدون تفكر و انديشه ، اراده‌كننده است بدون تصميم و آماده شدن ، ايجادكننده است بدون عضوى ، لطيف است كه به پنهانى وصف نمىشود بزرگ است كه بستمگرى وصف نمىشود ، بينا است كه بداشتن حسى وصف نمى گردد ، مهربان است نه بدلسوزى خلائق در برابر عظمت و بزرگى او خوار و فروتنند ، و دلها از ترس او مضطرب و نگرانند . نهج البلاغه فيض الاسلام كلام 178 صفحه 582 امير مؤمنان را گفت ذعلب * كه اى سر حلقهء عشاق طالب چسان معشوقهء خود را بديدى ؟ * نقاب روى او را چون دريدى